عبدالستار پنهور's latest activity

کڻي وڃ اکين مان هي، آليون تصويرون، ڏنئي روح کي جيڪي، زنجيرون کڻي وڃ. کسي سک سارو، غم ڏنئي تحفي ۾، نصيبن جون لکيل، تقديرون کڻي وڃ. جتي...

خوشامد جنهن پنهنجو ايمان ڪيو آ، ضميرِ وطن جو ته نقصان ڪيو آ. نه غيرت، نه عزت، نه سچ جو لڳاءُ، فقط پيٽ کي جنهن ته مڪان ڪيو آ. سدائين...

غزل منهنجي روح جي لنوَ ۾ لڳي وڃ خيالن جي خوشبوءِ ۾ وسي وڃ۔ پٿرن جي آ دنيا، هتي ڪير پنهنجو؟ تون خوابن جي نگريءَ ۾ ملي وڃ۔ ٻرن ٿا پيا...

زلف کولي هوءَ جڏهن وار ڪري ٿي، موت جو ڄڻ ته واپار ڪري ٿي. ڪارن نانگن جا کڻي وڪڙ پون، خوشبوءِ سان جڏهن سينگار ڪري ٿي. تير نظر جا ته آهن...

محبت وارو لعل لڀي شل! اندر جو احوال لڀي شل! جنهن جي ڳولا جڳ پيو ڳولي، سو من ۾ مالڪ موٽي شل! محبت وارو لعل لڀي شل! ڪوڙا ناتا، ڪوڙا رشتا،...

تنهنجي هٿن جي تپش، منهنجي بدن ۾ جڏهن لهندي آهي، لڳندو آهي ته مٽي، سون ۾ بدلي وئي آهي! تنهنجو اهو ڇهڻ، ڄڻ اڃايل ڌرتيءَ تي، برسات جي پهرين...

غلامي هڪ عيب آهي، آزاد ٿي ته سُکي ٿئين! ڪنهن جي اڳيان نه جهڪ، پنهنجو سِر مٿي رک، آزاد ٿي ته سُکي ٿئين! پنهنجي محنت تي جيءُ، ڪنهن جو...

زلف کولي هوءَ جڏهن وار ڪري ٿي، موت جو ڄڻ ته واپار ڪري ٿي. ڪارن نانگن جا کڻي وڪڙ پون، خوشبوءِ سان جڏهن سينگار ڪري ٿي. تير نظر جا ته آهن...

وائي سراپا سونُ ڪيائين، مٺي جي پارسِ الفت. تنهنجي در جي خاڪِ پاڪ، منهنجي من ۾ منور ٿي، ڪايا ئي پلٽيائين، مٺي جي پارسِ الفت. نالي تنهنجي...

تنهنجي هٿن جي تپش، منهنجي بدن ۾ جڏهن لهندي آهي، لڳندو آهي ته مٽي، سون ۾ بدلي وئي آهي! تنهنجو اهو ڇهڻ، ڄڻ اڃايل ڌرتيءَ تي، برسات جي پهرين...

نينهن مون سان هي لڳائي ڏس تون، دل کي دل سان ها ملائي ڏس تون. الفت جي نازڪ ڪچن تندن کي، سڪ سان اي سڄڻ نڀائي ڏس تون. تنهنجي پيرن تي...

مٽي سنڌ جي، ساھ سنڌ جو تنهنجي سونهن کان وڌ، مونکي مٽي سنڌ جي! سِجَ لٿي جو سانجهيءَ ويلي، اُڏرن پيا پکي، مونکي مٽي سنڌ جي! سُگڻيءَ وارو...

وائي او ميان! مان ڪنهن تي قلم کڻان؟ تنهنجي سونهن جي سحر تي، يا قوم جي گهري قهر تي، مان ڪنهن تي قلم کڻان؟ تنهنجي من موهيندڙ ماڻ تي، يا...

توسان روح ريجهي ٿو منهنجو، هاڻي وِلهه ۾ وِيجهي ٿو منهنجو. تنهنجي سڪ ۾ ساهه هي آتو، پيار تنهنجي جو رنگ آ راتو، تنهنجي واٽ ۾ وِيجهي ٿو...

جيئري ڏيو ڪو پيار، ادا! ورسيون آهن خوار، ادا! مُئي تي گل رکڻ مان ڇا؟ زندگي بڻجي بار، ادا! رهندي جنهن جي سار نه لڌو، تنهن لئه روئڻ زار،...