غلام مصطفي ا
سينيئر رڪن
هي غزل پنهنجي پِرين کي ارپيان ٿو ، جيڪو هن غزل جي ڪنهن ڪُنڊ ۾ شامل آهي اوهان جي اصلاحي راين جو منتظر
صَنم کوڙ تُنهنجون اَدائون مِليون هِن،
وَفائون مليون ڪجهه جَفائون مِليون هِن.
مُحبت ۾ جيڪي مِليا درد توکان،
اکين تي رکيون جي سزائون مِليون هن.
هٿين خالي تنهنجي اڱڻ تان ورياسين،
رڳو لڙڪ سڏڪا عطائون مِليون هن.
وساري خُدا کي ڇڏيو عِشق ۾ آ،
سَڄڻ مئه پئڻ سان ئي لائون مِليون هن.
ٿي قربان پنهنجون بَهارون ويون سڀ،
هي آڪاش نِٽهڻ خزائون مِليون هِن.
صَنم کوڙ تُنهنجون اَدائون مِليون هِن،
وَفائون مليون ڪجهه جَفائون مِليون هِن.
مُحبت ۾ جيڪي مِليا درد توکان،
اکين تي رکيون جي سزائون مِليون هن.
هٿين خالي تنهنجي اڱڻ تان ورياسين،
رڳو لڙڪ سڏڪا عطائون مِليون هن.
وساري خُدا کي ڇڏيو عِشق ۾ آ،
سَڄڻ مئه پئڻ سان ئي لائون مِليون هن.
ٿي قربان پنهنجون بَهارون ويون سڀ،
هي آڪاش نِٽهڻ خزائون مِليون هِن.
