درويش جا عيب

[رضوان علي جمالي]

مَڪُن عيب درويش مدهوش مست
ڪه غرق است زان مِي زند پا و دست
مدهوش مست درويش جا عيب نه ڪڍ ڇو ته (عشق جي درياءَ ۾) ٻڏل آهي ، انڪري هٿ پير هڻي رهيو آهي ۔