نيازي صاحب جو ڪلام

دعا منگيا ڪرو سنگيو ڪٿي مرشــــــد نه رس جاوي
چندن چُورُ ڪريج رَتو منهن ڪهاڙ
سڄڻ ڏڄُڻ مَ ٿئي رُسي سو سو وار
هر هر رُسڻ پاڻ پرچڻ ۾ مزو
سائين بيدل بيڪس بيوس ! مرشد، محبوب، سنگي، ساٿي، يار، ويسي جڏهن رُسي

ته کيس پرچائڻ ۾ ڪيڏو مزو آ ۽ جي نه پرچي ته اڃا سِڪَ سبيل ٿيندي آهي ۔
ها ناراض شل نه ٿئي ، جي ناراض ٿيو ته پوءِ هڙ هلي وئي
 
Back
Top