فيصلو.......

[سهڻي پارس]

اچ تـ ڳوڙهن بدران​

مرڪن سان موڪِلائي وٺون​

ڇو تـ تون اِهو طيءَ ڪري چڪو آهين​

تـ جدا ٿيڻو آهي​

ياد جي دريءَ تي​

جڏهن بـ انتظار جا پکي​

اُڏارينديس،​

تـ ​

مون کي تون،​

ڏاڍو ياد ايندين،​

پر اي جانان!​

مان توکي سڏُ نـ ڪنديس،​

ڇو تـ جدائي​

تنهنجو فيصلو هو،​

نـ ڪي منهنجو.................​

 

[سليمان وساڻ]

ڇو تـ جدائي​

تنهنجو فيصلو هو،​

نـ ڪي منهنجو.................​

زندگيء ۾ نه چاهيندي به ڪي اهڙا فيصلا مڃڻا پوندا آهن، جن کي سڄي عمر وسارڻ ڏکيو لڳندو آهي۔

​