وارن جا ونگ

[عبدالستار پنهور]

نيڻن سان نه ڪر تنگ پرين،
وارن ۾ نه وجهه ونگ پرين.

تنهنجي مُکڙي جي مَهڪار ڏسي،
رهجي ٿو وڃان دنگ پرين.

خلوص تنهنجي جي خوشبوءِ سان،
واسجي ويو انگ انگ پرين.

الفت تنهنجي آ اهڙي جو،
چڙهي ويو روح تي رنگ پرين.

تنهنجي احساس جي آڌار تي،
جِي وڃان ٿو هيءَ جنگ پرين.

وفا جي واٽ تي او "ستار"،
سدائين گهران تنهنجو سنگ پرين.