چنڊ ۽ ٿالھ

[عبدالستار پنهور]

توکي پنهنجن خيالن ۾ ڳولهيان ٿو،
گذريل سڀني سالن ۾ ڳولهيان ٿو.

نه تون ملين ٿو نه چين ملي ٿو،
پاڻ کي تنهنجن سوالن ۾ ڳولهيان ٿو.

ڪتابن جي ورقن ۾ لڪل آهين تون،
لکيل پنهنجن مقالن ۾ ڳولهيان ٿو.

ڪڏهن تنهنجي ياد جي خوشبوءِ بڻجي،
تنهنجي منجهيل چالن ۾ ڳولهيان ٿو.

رڳو درد جو ئي پڙلاءُ پوي ٿو،
خالي پيل مڪانن ۾ ڳولهيان ٿو.

ستار! هي ڪهڙي ديوانگي آهي،
جو چنڊ کي پنهنجن ٿالن ۾ ڳولهيان ٿو.