چاهت جي مسافت

[عبدالستار پنهور]

چاهت جي مسافت

سفر پنهنجو محبت آ،
هلي هلڻو ئي پوندو!
رڳو هيءَ چاهت جي چڻنگ،
دليون گڏجي جتي ٻرنديون،
بڻبو نور جو رستو،
هلي هلڻو ئي پوندو!
ڪنڊا هجن يا هجن ٿوهر،
پيرين پٽيون ٻڌي پنهنجون،
سدائين ساٿ جو سپنو،
هلي هلڻو ئي پوندو!
هوا جا تيز جهولا به،
چراغن کي نه وسائين،
وفا جي تات هلي هردم،
هلي هلڻو ئي پوندو!
ستارن کان پڇي رستو،
اوهان جي نينهن جي نگري،
سحر جو انتظار ڪرڻو،
هلي هلڻو ئي پوندو!
نه ڪا منزل، نه ڪو دڳ آ،
پرينءَ جو پاڇو ئي پنهنجو،
ڏئي هڪ ٻئي کي ٻانهن ٻيلي،
هلي هلڻو ئي پوندو!
آخر:
سفر پنهنجو محبت آ،
هلي هلڻو ئي پوندو!