جاويد شبير

'سنڌي شاعري' فورم ۾ جهاندادسمون طرفان آندل موضوعَ ‏30 اپريل 2009۔

  1. جهاندادسمون

    جهاندادسمون
    سينيئر رڪن

    شموليت:
    ‏17 اپريل 2009
    تحريرون:
    1,730
    ورتل پسنديدگيون:
    116
    ايوارڊ جون پوائينٽون:
    423
    جاويد شبير




    غزل



    [​IMG]


    زندگاني جو پرين! وهنوار رڪجي ٿو وڃي،

    تون ملين ٿو ۽ سڄو سنسار وهنوار رڪجي ٿو وڃي.



    جنهن کي منزل جسم جي هن پار ملڻي آ،

    سو مسافر هر دفعي هن پار رڪجي ٿو وڃي.



    ڪجھ به هو ڪاٿي خريدي ٿو سگھي بازار مان،

    هو چريو بي ڪار ئئ هر بار رڪجي ٿو وڃي.



    تنهنجي نيڻن ۾ جڏهن ٿو عڪس مان پنهنجو ڏسان،

    منهنجو هن سنسار سان تڪرار رڪجي ٿو وڃي.



    ڪائنات فلم ۾ سڀ جا سوين ڪردار هن،

    موت سان ملندي به ڪٿ فنڪار رڪجي ٿو وڃي.
     
    2 ڄڻن هيء پسند ڪيو آهي.
  2. عبدالوهاب

    عبدالوهاب
    سينيئر رڪن

    شموليت:
    ‏17 اپريل 2009
    تحريرون:
    4,157
    ورتل پسنديدگيون:
    267
    ايوارڊ جون پوائينٽون:
    443
    ڌنڌو:
    اسٽينو ٽائپسٽ
    ماڳ:
    ڪنڌڪوٽ
    ادا تمام بهترين غزل آهي، ۽ منهنجا ماکي کان به مٺڙا ادا، اگر لکڻ کاب بعدMBSindhi کڻو ها ته غزل کي چار چنڊ لڳي وڃن ها.
     
  3. جهاندادسمون

    جهاندادسمون
    سينيئر رڪن

    شموليت:
    ‏17 اپريل 2009
    تحريرون:
    1,730
    ورتل پسنديدگيون:
    116
    ايوارڊ جون پوائينٽون:
    423
    بها توهان جو شڪر گذار آهيان مهنجي شهرينگ پسند ڪرڻ لائي

    [​IMG]
     

هن صفحي کي مشهور ڪريو